Sagnfræðingafélag Íslands og Sagnfræðistofnun efndu laugardaginn 21. febrúar til málþingsins Hvað er sagnfræði? Efnið kallast á við samnefnda hádegisfyrirlestraröð Sagnfræðingafélagsins veturinn 2006 til 2007.
Fimm fyrirlesarar voru fengnir til að leita svara við spurningunni og einn skipuleggjenda upphaflegu fyrirlestraraðarinnar rifjaði upp nærri 20 ára gamlar umræður.
Súsanna Margrét Gestsdóttir, sagnfræðingur og dósent á Menntavísindasviði Háskóla Íslands, reið á vaðið með erindi um þátttöku sagnfræðinga í almennum samfélagsumræðum. Hún fjallaði bæði um ógnirnar sem kunna að sagnfræðingum vegna starfa sinna og mikilvægi þess að þeir létu rödd sína heyrast.
Sólveig Ólafsdóttir, rannsakandi við Sagnfræðistofnun Háskóla Íslands, spurði hvort til væri eitthvað sem fötlunar(ein)sögu og rakti dæmi af örlögum fólks byggt á dómum fyrri alda.
Sigurður Gylfi Magnússon, prófessor í sagnfræði við Háskóla Íslands, spurði hvort dýrið gengi laust í erindi sínu um mannlega nálgun sagnfræðinnar og hvernig fjallað hefði verið um dýr fyrr og nú – og hvort að áherslur væru að breytast.
Gunnar Þór Bjarnason, sagnfræðingur og rithöfundur, fjallaði um hvernig það er að segja upp föstu starfi og helga sig ritun sagnfræðirita.
Kristín Svava Tómasdóttir, sagnfræðingur og rithöfundur, ræddi vandann við að skrifa bækur og koma öllu fyrir með þeim hætti að lesendur gæfust ekki upp á miðri leið.
Guðni Th. Jóhannesson prófessor í sagnfræði við Háskóla Íslands og fyrrverandi forseti, rifjaði upp hádegisfyrirlestraröð Sagnfræðingafélagsins Hvað er sagnfræði? frá vetrinum 2006 til 2007, viðfangsefnin og mótttökurnar.
